26 IV 2007 r. (czwartek, sala konferencyjna OBTA, godz. 13.00-14.30), referat wygłosi Pan prof. Jarosław Włodarczyk:
Pierwsza powieść science fiction, tajemnica Kopernika i początki optyki nowożytnej, czyli odrobina twardej historii nauki w otoczce.
Na kilku kartach /Calendarium Romanum magnum/ Johanna Stoefflera (1518) ręka Mikołaja Kopernika zapisała wyniki obserwacji częściowych zaćmień Słońca z lat 1530-1541. Na rozwikłanie tajemnicy tych notatek autorowi udało się wpaść podczas pracy nad przekładem /Somnium/ Johannesa Keplera. Analiza zapisków Kopernika, zainspirowana keplerowską lekturą, pozwoliła uwiarygodnić hipotezę, że astronom z Fromborka posługiwał się nowatorską w swojej epoce metodą oceny fazy zaćmienia, wykorzystując w tym celu /camera obscura/. A to z kolei oznacza, że był prekursorem tej metody w europejskiej praktyce astronomicznej drugiej połowy XVI wieku, praktyce, która miała swoją kulminację w badaniach Tychona Brahego oraz Keplera i która zaowocowała pierwszym nowożytnym traktatem optyki geometrycznej, /Ad Vitellionem paralipomena/ (1604).
